Bezprawie Remigiusz Mróz

    Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam już dwudziestą część serii o Joannie Chyłce autorstwa Remigiusza Mroza. Po raz kolejny głównymi bohaterami są oczywiście znani adwokaci – Joanna Chyłka oraz jej mąż Kordian Oryński. Kto zaatakuje Magdalenę? Co w akcie desperacji zrobi siostra Chyłki? Czy uda się siostrom wygrać sprawę w sądzie rodzinnym? Dlaczego były mąż Magdaleny nagle zaczął walczyć o córkę Darię? Dlaczego policjant z CBSP przyszedł do kancelarii Żelazny, Chyłka, Klejn? Czy Oryński i Chyłka zdecydują się podjąć sprawę Marcina Żelińskiego? Kto porwie Pestki? Czy uda się je odnaleźć? Jakie będzie pierwsze słowo Hani i Brunona? Kto pomoże Chyłce i Zordonowi dojść do prawdy? Co z tą całą sprawą ma wspólnego były szwagier Chyłki i kto tak naprawdę pociąga tu za sznurki?
 

   Naprawdę trudno mi uwierzyć, że to już dwudziesty tom przygód Joanny i Kordiana. Kiedy zaczynałam swoją przygodę z serią Remigiusza Mroza, nie spodziewałam się, że aż tak bardzo się wkręcę. Jednak ta część chyba najmniej przypadła mi do gustu. Przez większość czasu nie mogłam złapać rytmu i miałam wrażenie, że po prostu się nudzę. Na szczęście wszystko zmieniło się pod sam koniec, dosłownie kilkadziesiąt stron końcowych nie mogłam się oderwać i pochłonęłam ją w godzinę. Mimo wszystko polecam sięgnąć po Bezprawie, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Córka księdza Sylwia Kubik

    Nie mogę uwierzyć, jak szybko udało mi się przeczytać książkę Sylwii Kubik pod tytułem „Córka księdza”. Głównymi bohaterkami są Zofia oraz Matylda. Dlaczego młoda Zofia trafia do pracy w PGR-ze? Czy dziewczyna odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Dlaczego brygadzista Andrzej nagle zainteresował się Zosią? Do czego zmusza dziewczynę matka? Kim jest tajemniczy Krzysztof? Czy jednorazowe zbliżenie będzie brzemienne w skutkach? Jak zareaguje Krzysztof na wiadomość o ciąży Zosi? Do czego dopuści się mężczyzna, by umyć ręce od odpowiedzialności? Czy Andrzej zgodzi się na propozycję Krzysztofa? Dlaczego córka Zofii trafia do sierocińca? Jak ciężkie jest życie Matyldy w katolickim domu dziecka? Kto na nią łoży? Czy dziewczyna wybaczy matce? Jak Matylda zareaguje na wiadomość o tym, kto jest jej ojcem?

    Z ręką na sercu muszę przyznać, że tę powieść czytałam z zapartym tchem i nie mogłam się od niej oderwać. Choć miałam świadomość, że część tej historii to fikcja, nie oszukujmy się – księża mają dzieci. Szacuje się, że około 12% - 15% polskich duchownych ma potomstwo. Co najbardziej bulwersujące, że bardzo często się do nich nie przyznają. Ale wracając do samej książki – z całego serca polecam każdemu się z nią zapoznać, bo naprawdę warto. Daję na to moje solenne słowo!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Bociany na start Agnieszka Olszanowska

    W końcu udało mi się przeczytać ostatnią książkę autorstwa Agnieszki Olszanowskiej z serii „O polskich babkach wiejskich, akuszerkach i położnych” pod tytułem „Bociany na start”. Głównymi bohaterkami są Sylwia Miętnowska oraz jej córka Klaudia. Dlaczego rodzice Sylwii tak bardzo chcą, żeby dziewczyna została położną? Co z tym wszystkim ma wspólnego Edyta Żarska? Jakie tak naprawdę ma marzenia? Jaka straszna plotka rozniesie się o dziewczynie? I kto będzie jej autorem? Dlaczego nagle Miętnowska zostaje zmuszona zamieszkać w domu Dominika? Czy Dominik stanie na wysokości zadania? Czy Sylwia pójdzie na wymarzone studia? Czy pogodzi się z najbliższymi? Dlaczego Klaudia postanawia pójść na studia położnicze? Co wydarzy się na porodówce w Gadowicach w trakcie dyżuru Klaudii? Czy córka Sylwii i Dominika zostanie w szpitalu powiatowym? W jaki sposób pozna młodego hrabiego Żarskiego? Z kim pomyli Jacka? Dlaczego ojciec Jacka, John, wraca do Polski?

    Tę część cudownej serii „O polskich babkach wiejskich, akuszerkach i położnych” czytało mi się najgorzej. Nie mogłam się w nią wciągnąć. Była strasznie nudna, a sama akcja powieści wlokła się niemiłosiernie. Normalnie jak z nosa krew. I gdyby nie fakt, że chciałam się dowiedzieć, jak skończą się dzieje Żarskich, to bym nie dokończyła tej książki. Zresztą samo pojawienie się Żarskich miało miejsce przy samym końcu. Z ręką na sercu nie polecam tej części, bo strasznie się wynudzicie.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Pogotowie nadziei Agnieszka Olszanowska

    Już po raz trzeci przeczytałam książkę autorstwa Agnieszki Olszanowskiej, a jest to pozycja pod tytułem „Pogotowie nadziei”. Tym razem główną bohaterką jest Edyta Żarska. Dlaczego ojciec panny Żarskiej wyjechał z Cyprysowa? Czy rodzeństwo Lwa przyjedzie na pogrzeb Kloci do Warszawy? Jaką propozycję dostanie Edyta od dopiero poznanych krewnych? Czy zgodzi się opuścić Warszawę? Czy Żarska przyłączy się do walki? Kto podpowie Edycie, by ta udała się do Warszawskiej Miejskiej Szkoły Położnych? Jak panna Żarska poradzi sobie podczas wojennej zawieruchy? Co wydarzy się w trakcie powstania warszawskiego w klasztorze franciszkanów? W jaki sposób Edyta znajdzie się w Cyprysowie, o którym tyle słyszała w dzieciństwie? Jakie kłopoty napotka Żarska w dawnym dworku rodzinnym? Kto będzie wiedział o prawdziwym pochodzeniu położnej? Jakie tajemnice skrywa felczer Zenon Rogowski? Co zrobi, gdy jego poczynania wyjdą na jaw? Kto będzie zabiegał o Edytę? Czy rodzinna historia zatoczy koło? Dlaczego Władysław Cierpliwy nie przekazał listu od stryjów Edycie? O jakiej tajemnicy ojca dowie się kobieta? Dlaczego Żarska zostanie zatrzymana?

    Nie mogę uwierzyć, że to już trzecia powieść Agnieszki Olszanowskiej, którą przeczytałam. Z każdą kolejną książką zachwycam się tym, jak w ciekawy i przyjemny sposób można pokazać, jak osiemdziesiąt siedem lat temu kobiety rodziły naszych dziadków. A co najważniejsze, czytelnik ma możliwość wyobrażenia sobie, jak wyglądało życie w trakcie II wojny światowej czy krótko po niej, za co bardzo dziękuję autorce. Z ręką na sercu: książkę czyta się błyskawicznie, co mnie ogromnie cieszy, bo lubię, gdy akcja powieści rozwija się w zawrotnym tempie. Z całego serca polecam zapoznać się z tą cudowną książką, bo naprawdę warto. Macie na to moje słowo!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Dziewczyna z lampą Agnieszka Olszanowska

    Dosłownie przed chwilką przeczytałam kolejną książkę autorstwa Agnieszki Olszanowskiej. Tym razem jest to publikacja pod tytułem „Dziewczyna z lampą”. Główną bohaterką jest hrabianka Sabina Kalska. Dlaczego w Cyprysowie pojawia się Klotylda? Kto zajmie się dwiema małymi dziewczynkami? Czy będzie widać różnicę pochodzeniową między Klocią a Sabiną? Kto będzie starał się o rękę hrabianki Kalskiej? Czy Sabina przyjmie ofertę małżeństwa z Teofilem Skrzypowskim? Czy odrzucony szlachcic pogodzi się ze zmianą życiowych planów? Kto namówi Sabinę, by ta podjęła naukę w instytucie ginekologii i położnictwa? Do czego dopuści się młoda szlachcianka, by doprowadzić do spełnienia swoich marzeń? Kogo pozna w instytucie? Co ta osoba ma wspólnego z babką Apolonią? Jak bardzo Klocia będzie nieszczęśliwa w Warszawie? W jaki sposób Ksawery Kalski dowie się o kłamstwie jedynaczki? Kto wyda Sabinę ojcu? Jak zareaguje hrabianka na zamążpójście Klotyldy za Kazimierza Niżyhowskiego? Czy babka Apolonia wyzna tajemnicę, którą skrywa od lat? Kto naśle moskali na Cyprysów? Kto uratuje Sabinę i Kazimierza przed zsyłka na Syberię? Czy Kalski zgodzi się na małżeństwo wychowanicy z Rosjaninem? Kogo tak naprawdę pochowa Ksawery? Czy poród Kloci zakończy się szczęśliwie? Czy Sabina pogodzi się ze śmiercią babki Apolonii i męża? Czy w Cyprysowie po powstaniu będzie nadal funkcjonował szpital?

    Z ręką na sercu muszę przyznać, że kolejną książkę autorstwa Agnieszki Olszanowskiej czytało mi się szybko i z zapartym tchem. Prosty język i ciekawa historia wręcz zachęcały do zapoznawania się z treścią powieści, czego jestem idealnym przykładem, bo przeczytałam ją w ciągu czterdziestu ośmiu godzin. A do tego dochodzi wątek historyczny – wplecenie powstania styczniowego jest po prostu genialne. Ale wracając do meritum: z całego serca polecam każdemu zapoznać się z tą cudowną książką, bo naprawdę warto. Macie na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Sekretne schronisko Agnieszka Olszanowska

 

   Tym razem udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Agnieszki Olszanowskiej pod tytułem „Sekretne schronisko”. Główną bohaterką jest młoda dziewczyna o imieniu Pola. Dlaczego hrabina Luiza Skrzypowska wygnała Apolonię i jej matkę z pałacu? W jaki sposób młoda chłopka nauczyła się pisać i czytać? Kto zajmie się kobietami po wygnaniu z pałacu? Kto wysłał Polę na kurs dla wiejskich akuszerek? Jaką wiedzę posiądzie dziewczyna? Czy da sobie radę na kursie? Czy wiejska babka od porodów odzyska zdrowie po przechorowaniu cholery? Do czego zmusza Polę doktor Wacław? Czym w tajemnicy zajmuje się wybawca Apolonii i Elżbiety? Kim jest ojciec wiejskiej akuszerki? Kogo w trakcie swojej praktyki w sekretnym schronisku spotka Pola? Czy to tajemnicze spotkanie będzie brzemienne w skutkach? Do czego dopuści się Pola w celu ratowania życia? Czy zostanie za to skazana? Kto ją uratuje od więzienia?

    Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam tak wspaniałą książkę. Dzięki tej publikacji miałam możliwość poznania, z jakimi przeciwnościami losu mierzyły się kobiety w XIX wieku. Co poruszające, my – współczesne kobiety – mamy odrobinę podobne problemy, jeśli chodzi o rodzenie dzieci. Nie oszukujmy się: wcześniej też istniały nielegalne aborcje i zmuszano kobiety do wielokrotnego rodzenia. Teraz, po zmianach w ustawach w 2020 roku, też zmusza się kobiety do rodzenia dzieci z gwałtu czy wadami letalnymi. Albo z innej beczki. Dzieci, których ojcowie ich nie uznali lub nie chcą ich wychowywać, nadal bywają wyśmiewane w szkołach. A przecież te dzieci nie są niczemu winne. Prawda? Z całego serca polecam każdemu zapoznanie się z tą wyjątkową książką, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Przepowiednia dla Dobrochny Marta Diels

    W końcu udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Marty Diels pod tytułem „Przepowiednia dla Dobrochny”. Głównymi bohaterami są Dobrochna oraz Witosław. W jaki sposób po raz pierwszy spotkają się Wit i Dobra? Dlaczego król Bolesław wysyła swojego drużynnika do Lubusza? Czy milczący Witosław zmieni się pod wpływem rozmownej Dobrochny? Dlaczego Bogdan, kasztelan Lubusza, poszukuje męża dla jedynej córki? Dlaczego dawny przyjaciel z dzieciństwa, Sławomir, tak bardzo pragnie zostać mężem Dobrej? Co wydarzyło się w trakcie podróży do Gniezna? Jakie tajemnice skrywa Wit? Czy wyjawi je Dobrochnie? Jak kasztelankę z Lubusza przyjmie król Bolesław i jego żona Emnilda? Czy Bogdan i Sulichna przyjmą oświadczyny wychowanka króla Polski? Czy małżeństwo Wita i Dobrej będzie szczęśliwe? Kto czyha na życie zięcia kasztelana? Czy ta osoba zostanie zdemaskowana? Do czego będzie zdolna, by zdobyć Dobrochę? Czy miłość Witosława do żony zwycięży? Czy przepowiednia dla Dobrochny spełni się w całości?

    Bardzo się cieszę, że przeczytałam „Przepowiednię dla Dobrochny”. Bo nie oszukujmy się – my, ludzie z XXI wieku, bardzo mało wiemy o dawnych wierzeniach Słowian. Mamy większą wiedzę o mitologii greckiej i rzymskiej niż o naszej własnej, słowiańskiej, nad czym bardzo ubolewam. Moim zdaniem w szkołach powinniśmy być bardziej zaznajamiani z rodzimą mitologią. Książkę autorstwa Marty Diels czyta się z zapartym tchem i nie można się od niej oderwać. Cały czas chce się dalej poznawać jej treść. Z całego serca polecam każdemu tę pozycję, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Purple rain Joanna Balicka

    W końcu miałam możliwość przeczytania cudownej książki autorstwa Joanny Balickiej pod tytułem „Purple Rain”. Głównymi bohaterami są Stormi Sullivan, nastoletnia piosenkarka, oraz Ace Weston, przyszły zawodnik futbolu amerykańskiego w NFL. W jaki sposób ta dwójka młodych ludzi się spotka? Dlaczego Ace wyjechał z LA do rodzinnego Seattle? Czym spowodowana była przerwa Stormi między koncertami? Dlaczego młoda wokalistka jest zmuszana do związku z Asherem? Kto jest ojcem Stormi? Czy znajomość Westona i Sullivan wyjdzie obojgu na dobre? Do czego jest zmuszana wokalistka przez własny zespół menedżerów? Co wybierze nastolatka – karierę czy miłość? Jak tak naprawdę zachowuje się Asher wobec Stormi? Czy Ace wygra walkę o serce Sullivan? Jaką odkryje tajemnicę po powrocie do LA?

    Nie spodziewałam się, że tak szybko uda mi się przeczytać „Purple Rain”. W książce poruszane są tematy bardzo ciężkie, ale zarazem obecne w naszym codziennym życiu. Bo nie oszukujmy się – coraz więcej młodych ludzi ma problemy z odżywianiem czy problemy natury psychicznej. I bardzo się cieszę, że autorzy nie boją się poruszać takich tematów, bo powinniśmy je nagłaśniać. Mi osobiście publikacja bardzo się podobała, ponieważ jest napisana w sposób bardzo lekki i przyjemny w odbiorze, dzięki czemu nie można oderwać się od lektury. Z całego serca polecam każdemu zapoznać się z książką autorstwa Joanny Balickiej, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Córka z Norwegii Soraya Lane

 

   Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Sorayi Lane pod tytułem „Córka z Norwegii”. Główną bohaterką jest Charlotte. Dlaczego kobieta nie chce wrócić w rodzinne strony? Z jakiego powodu kontaktuje się z nią osoba z londyńskiej kancelarii? Co skrywa tajemnicze pudełko? Jaką odkryje tajemnicę rodzinną? Kim jest tajemniczy Oskar? Czy prababcia zdąży opowiedzieć historię swojego życia przed śmiercią? Dlaczego Charlotte wyjechała z Norwegii do Londynu? Czy uda jej się dogadać z własnym ojcem? Kim dla niej okaże się być Harrison? Jaką on skrywa tajemnicę? Dlaczego zostawia nowo poznaną kobietę w hotelu? Do kogo po pocieszenie uda się Charlotte? Czy wyjawienie prawdy po tylu latach zburzy ponownie świat rodziny Charlotte? Czy Harrison wróci do ukochanej?

    Naprawdę nie spodziewałam się, że tak szybko uda mi się przeczytać „Córkę z Norwegii”. Co prawda szukałam do mojego czytelniczego bingo książki, której akcja rozgrywa się w krajach skandynawskich, ale gdy zobaczyłam właśnie „Córkę z Norwegii”, wiedziałam, że to jest ta publikacja, która będzie odpowiadała mojemu gustowi. Bo tak naprawdę kryminałów i thrillerów nie lubię czytać, a „Córka z Norwegii” to był strzał w dziesiątkę. Książkę autorstwa Sorayi Lane przeczytałam z zapartym tchem. Były momenty, w których się śmiałam, ale były również takie chwile, kiedy trochę popłakałam się. Z całego serca polecam każdemu zapoznać się z tą cudowną publikacją, bo naprawdę warto. Macie na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Onyx Storm Onyksowa burza Rebecca Yarros

    Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam już najnowszą książkę z serii Empireum autorstwa Rebecci Yarros pod tytułem „Onyx Storm. Onyksowa burza”. Po raz kolejny głównymi bohaterami są Violet Sorrengail oraz Xaden Riorson. Czy odnalezione niedawno rodzeństwo pogodzi się ze śmiercią matki? Czy władze uczelni wojskowej pogodzą się ze świadomością, że jeźdźcy z Tyrrendoru pomogli im w bitwie? Kto znajdzie się w grupie poszukiwawczej siódmego rodu smoków? Co wydarzy się na jednej z wysp z Haldenem w roli głównej? Kogo bohaterowie spotkają na Hedotis? Czy Violet uda się znaleźć lekarstwo dla ukochanego?

Jak długo Xaden powstrzyma się przed pobieraniem mocy z ziemi? Dlaczego władze Navarry nie chcą przyjmować uciekinierów z innych prowincji? Czy drużynie Violet uda się odnaleźć smoki podobne do Andarny? Czy smoczyca opuści swojego jeźdźcę? Jak z tą stratą poradzi sobie Violet i kto postawi ją na nogi? Dlaczego Theophanie porywa Mirę? Czy Violet ją pokona? Dlaczego Xaden opuszcza ukochaną po raz kolejny? Dlaczego Sorrengail straciła pamięć?

    Z ręką na sercu przyznam, że tę część serii Empireum czytało mi się najgorzej. Bardzo często miałam ochotę ją odłożyć, jednak chęć poznania dalszych losów Violet i jej przyjaciół ostatecznie zwyciężyła – z czego bardzo się cieszę. Z drugiej strony czuję złość, że nie mam jeszcze możliwości sprawdzenia, co dalej dzieje się z bohaterami, z którymi zdążyłam się już zżyć. Mam ogromną nadzieję, że wkrótce będę mogła przeczytać kolejną książkę z tej serii. Z całego serca polecam każdemu wejść do tego cudownego świata, bo naprawdę warto!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Szalone noce w Paryżu Wioletta Piasecka

    Nie mogę uwierzyć, że tak szybko udało mi się przeczytać książkę autorstwa Wioletty Piaseckiej pod tytułem „Szalone noce w Paryżu”. Głównymi bohaterami powieści są Inka Brzeska oraz Oskar Rezner. W jaki sposób kobieta została wysłana na kurs do Paryża? Kogo spotka w samolocie? Kto i dlaczego wycofał Inkę z kursu? Czy Oskar dostał prawidłowy numer telefonu od współpasażerki? Czy Reznerowi uda się odnaleźć Inkę? W jaki sposób Brzeska poradzi sobie w stolicy Francji? Czy główni bohaterowie faktycznie przeżyją szalone noce w Paryżu? Jakie tajemnice skrywają przed sobą Inka i Oskar? Kim jest tajemnicza Monika? Z kim będzie mieszkać Inka? W jaki sposób Oskar dowie się o synku Brzeskiej, Iwie? Czy Oskar wysłucha Inki? W jakim stanie wróci Brzeska do Polski? Czy marzenie Inki o własnym atelier się spełni? Czy Rezner odnajdzie ukochaną? Czy Oskar i Inka będą razem?

    Naprawdę nie mogę uwierzyć, że w tak szybkim tempie pochłonęłam tę cudowną pozycję. Z „Szalonymi nocami w Paryżu” zapoznałam się w zaledwie dwadzieścia cztery godziny, co ostatnio rzadko mi się zdarza. Książka autorstwa Wioletty Piaseckiej napisana jest lekkim i bardzo wciągającym językiem, dzięki któremu nie można się oderwać od lektury – czego jestem idealnym przykładem. Z całego serca polecam każdemu tę powieść, bo naprawdę warto po nią sięgnąć!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Iron Flame Żelazny płomień Rebecca Yarros

    W końcu udało mi się przeczytać drugą już książkę z serii Empireum autorstwa Rebeccy Yarros pod tytułem „Iron Flame. Żelazny płomień”. Już po raz kolejny głównymi bohaterami są Violet Sorrengail oraz Xaden Riorson. Kto uratuje dziewczynę po bitwie? Czy Violet pogodzi się z faktem, że jej brat Brennan jednak żyje? Czy młodzi jeźdźcy pogodzą się? Jak będzie wyglądał powrót przyjaciół do akademii? Czy siostra Liama - Sloane, wybaczy Violet to, że nie uratowała jej brata? Jakie zmiany zachodzą w Kwadracie Jeźdźców?

W jaki sposób Mira dowie się, że Brennan żyje? Czy Violet i jej kolegom z akademii uda się dotrzeć do Prowincji Tyrrendor? Czym są wywerny oraz venini? Jakie są różnice między tymi stworzeniami? Czy są zagrożeniem dla ludzi i smoków? Dlaczego była dziewczyna Xadena, Cat, stara się manipulować emocjami Violet? Czy rebelianci wezmą udział w bitwie o Navarrę? Jak zareaguje generał Sorrengail na widok swojego syna? Kto wygra bitwę – jeźdźcy czy wywerny i mędrzec? Czym stał się Jack Barlowe? Dlaczego Xaden zostawia Violet?

    Szczerze się przyznam, że „Iron Flame. Żelazny płomień” czytało mi się strasznie długo. Nie ma się w sumie czemu dziwić, skoro książka ma ponad siedemset stron. Naprawdę miałam czasami ochotę, by sięgnąć po inną książkę. Ale dobrze się stało, że skończyłam ją czytać. Dzięki temu miałam możliwość poznania dalszych losów bohaterów, których polubiłam w pierwszej części serii Empireum. Jednak mimo jej objętości z całego serca polecam każdemu z Was zapoznać się z tą publikacją pani Yarros, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Fourth Wing Rebecca Yarros

   Nie mogę uwierzyć, że w końcu udało mi się przeczytać książkę autorstwa Rebeccy Yarros pod tytułem „Fourth Wing. Czwarte skrzydło”. Główną bohaterką powieści jest najmłodsza córka generały Sorrengail – Violet. Dlaczego rodzicielka zmusza najmłodsze dziecko do wstąpienia do Kwadratu Jeźdźców, a nie do Kwadratu Skrybów? Czy dziewczynie uda się przejść przez pierwsze zadanie? Czy Violet zastosuje się do rad siostry Miry? Z jakiego powodu Mira każe jej odnaleźć starego przyjaciela, Daina? Czy to będzie dobry pomysł? Czy pomimo swojej delikatnej postury dziewczynie uda się przetrwać początek szkolenia wojskowego? Dlaczego Xaden Riorson aż tak nienawidzi rodziny Sorrengail? Czy pomimo wszystko Violet połączy się z jakimkolwiek smokiem? Czy na wieść o tym, co wydarzyło się podczas Odsiewu, Dain zaakceptuje decyzję przyjaciółki?

Kto będzie odpowiedzialny za atak na Violet? Czy początkowa nienawiść pomiędzy Sorrengail a Riorsonem przerodzi się w coś odmiennego? Kto tak naprawdę jest przyjacielem dziewczyny, a kto wrogiem? Jaką tajemnicę skrywa Xaden przed Violet? Jaką moc posiada Violet? Kogo zobaczy dziewczyna zaraz po przebudzeniu? Czy Violet i Xaden będą razem? Którą stronę konfliktu wybierze Sorrengail – matki czy buntowników?

    Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać w tak szybkim tempie tak grubą książkę, pochłonęłam ją bowiem w ciągu dwóch dni. Co prawda zaczęłam ją czytać już w maju, ale inne zobowiązania zmusiły mnie do przerwania lektury na pięćdziesiątej stronie. Bez problemu jednak wróciłam do tej cudownej powieści, co naprawdę mnie zaskoczyło. „Fourth Wing” czyta się błyskawicznie pomimo dużej liczby stron, choć na samym początku przerażała mnie jej grubość. Wracając jednak do meritum: z całego serca polecam każdemu zapoznanie się z tą cudowną historią, bo naprawdę warto! A ja zabieram się za czytanie kolejnej części.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Srebro na szkarłacie Ola Janik

    W minionym czasie miałam okazję zapoznać się z cudowną książką autorstwa Oli Janik pod tytułem „Srebro w szkarłacie”. Głównymi bohaterami powieści są szamanka Liora oraz król Jeon. W jaki sposób w lesie pojawia się srebrnowłose dziecko? Kto się nim zaopiekuje? Jakie dary od bogów otrzymała dziewczyna? W jakim momencie zjawią się żołnierze z królestwa Goryeo i dlaczego zabierają Liorę? Kto rozkazał przyprowadzenie leśnej szamanki do zamku Manwoldae? Jaka choroba trawi króla Jeona? Czy Liorze uda się stłumić dolegliwości władcy z Goryeo? Jaką tajemnicę odkryje srebrnowłosa? Kto stoi za spiskiem w królestwie? Czy Jeon odkryje prawdziwą twarz Królowej Matki i jaką karę otrzyma? Co spłonie pierwsze – serca szamanki i króla czy królestwo, które jest zbudowane na zdradzie? Co podarowała Jeonowi dawna opiekunka Liory?

    Nie mogę uwierzyć, że „Srebro w szkarłacie” kończy się w taki sposób – w momencie, w którym zupełnie się tego nie spodziewałam. Myślałam, że wszystko się ułoży i nastąpi przysłowiowy happy end, ale tak się nie stało. Z jednej strony mogłam to przewidzieć, z drugiej jednak byłam zaskoczona. „Srebro w szkarłacie” czytało mi się szybko, a przede wszystkim z zapartym tchem. Chcę podziękować Oli Janik za to, że miałam możliwość zapoznania się z jej cudowną książką. I mam nadzieję, że będę miała jeszcze okazję przeczytać jej inną powieść. Świetnie się bawiłam i nie żałuję ani jednej minuty, którą poświęciłam na czytanie tej publikacji. Z całego mojego czytelniczego serducha polecam każdemu zapoznanie się z tą cudowną pozycją, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Na granicy zaufania. Blackleigh Natalia Gaweł

    Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Natalii Gaweł pod tytułem „Na granicy zaufania. Blackleigh”. Główną bohaterką powieści jest Aurelia. Kim jest dla niej Oliver i gdzie ta dwójka się spotka? Dlaczego Ari zatrudniła swoją przyjaciółkę na stanowisko asystentki? Do czego posunie się Oliver, by zrealizować swój plan? Co zrobi dziewczyna, gdy dowie się o zdradzie? Z jakiego powodu Aurelia wyjeżdża do Blackleigh? Czy Nathan rozpozna w niej dawną koleżankę sprzed lat? Dlaczego Zofia, przyjaciółka babci Ari, każe Nathanowi jej pilnować? Czy remont domu Rozalii przebiegnie zgodnie z planem? Jak pojawienie się Deana zmieni relacje między Nathanem a Aurelią i czy mężczyzna będzie zazdrosny o Ari? Czy kobieta wybaczy przyjaciółce? Co burmistrz Blackleigh stara się ukryć przed mieszkańcami? Co się stało z Zofią, że trafiła do szpitala, i kto się nią zajmie? Czy Nathan w końcu zrozumie, co naprawdę czuje do Ari, i czy Aurelia da się przekonać, że mężczyzna jej nie skrzywdzi? Czy główna bohaterka zostanie w Blackleigh, czy wróci do Phymoon? Zostawi Nathana w nieświadomości uczuć, którymi go darzy, czy jednak z nim zostanie w Blackleigh?

    Pragnę gorąco podziękować Natalii Gaweł za zaufanie i możliwość zapoznania się z jej powieścią. Historię czytało mi się błyskawicznie, a co najważniejsze – ogromnie mi się spodobała. Aż trudno mi uwierzyć, że to już koniec. Chciałabym zatopić się w tej fabule na znacznie dłużej. Mam nadzieję, że będę miała okazję przeczytać kolejną część „Na granicy zaufania”, bo jestem szalenie ciekawa, jak potoczą się dalsze losy Aurelii, Nathana, Deana i Liliany. Z całego serca polecam tę lekturę każdemu – naprawdę warto po nią sięgnąć. Macie na to moje solenne słowo!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Wczoraj byłaś zła na zielono Eliza Kącka

    Po wielu miesiącach wyczekiwania udało mi się w końcu przeczytać cudowną książkę autorstwa Elizy Kąckiej pod tytułem „Wczoraj byłaś zła na zielono”. Publikacja ta została nagrodzona Nagrodą Literacką Nike w 2025 roku. Pierwszy raz o tej pozycji dowiedziałam się podczas spotkania w Dyskusyjnym Klubie Książki w Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w moim rodzinnym mieście i od razu wiedziałam, że muszę ją przeczytać.
    Podczas zapoznawania się z „Wczoraj byłaś zła na zielono” mogłam bliżej przyjrzeć się spektrum autyzmu. Dopóki nie mamy kontaktu z osobą z diagnozą, po prostu tego nie rozumiemy. Z ręką na sercu przyznam, że ja też wcześniej nie rozumiałam takich osób. Wynika to z braku powszechnej wiedzy o autyzmie – często nie wiemy, dlaczego osoby w spektrum zachowują się w określony samym sobie znany sposób. Dla nas reakcje na emocje, które towarzyszą nam przez całe życie, są naturalne. Dla osób z autyzmem bywają one jednak wyzwaniem, ponieważ przetwarzają i wyrażają te emocje zupełnie inaczej. Ponadto wiele osób w spektrum nie komunikuje się w sposób werbalny. Co dla nas postronnych bywa ciężkie do zrozumienia.

    Z całego serca cieszę się, że ta książka wpadła w moje ręce. To właśnie dzięki niej mogłam lepiej zrozumieć, czym jest autyzm, a także uświadomić sobie, jak trudne bywa życie najbliższych osób w spektrum. Rodzice dzieci z autyzmem to cisi bohaterowie, o których nie mówi się głośno – a zdecydowanie powinno. Gorąco polecam tę lekturę każdemu, bo naprawdę warto po nią sięgnąć.
Pozdrawiam
Czytająca Książki 1995

Bittersweet Memories Catharina Maura

    Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam już ostatnią książkę Cathariny Maury z serii Off Limits pod tytułem „Bittersweet Memories”. Tym razem głównymi bohaterami są Alanna Jones i Silas Sinclair. W jakim miejscu po raz pierwszy spotykają się postaci pierwszoplanowe? Czy mimo różnicy wieku uda im się znaleźć nić porozumienia? Do czego posunie się macocha Silasa po pogrzebie jego ojca? Czy Alanna pozna chłopaka w najmniej spodziewanym miejscu? Dlaczego ojciec dziewczyny każe nastolatce pracować jako wolontariuszka w schronisku dla bezdomnych? Co przed Alanną ukrywa ojciec? Czy Silas stanie na wysokości zadania w najgorszym momencie życia ukochanej? Dlaczego nastolatka nagle zaginie? Do czego będzie zdolny Silas, by ją odnaleźć? W jaki sposób Ray ponownie pojawi się w życiu Sinclaira? Dlaczego zjawia się w towarzystwie brata Silasa, Ryana? Do czego posunie się rodzina Sinclaira, by nie pozwolić głównym bohaterom być razem? Czy Ray da się zmanipulować Ryanowi? Co pomoże przypomnieć Alannie, kim jest dla niej Silas i ona sama? Czy Mona poniesie konsekwencje swoich działań? Czy Silas i Alanna będą razem?
    

Nie mogę uwierzyć, że udało mi się w tak zawrotnym tempie przeczytać „Bittersweet Memories” – zajęło mi to zaledwie dwa dni, z czego trzy czwarte książki pochłonęłam w jedno popołudnie. Zupełnie się tego nie spodziewałam! Już po raz czwarty powtórzę, że powieści z tej serii są napisane bardzo lekkim i przyjemnym językiem. Może początkowo ciężko było mi się wczuć w treść, ale bardzo szybko się to zmieniło i nie mogłam się już od niej oderwać. Czytałam ją z zapartym tchem. Podsumowując: z całego serca polecam każdemu z Was zapoznać się z tą cudowną książką, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Profesor Astor Catharina Maura

    W końcu udało mi się przeczytać już trzecią książkę autorstwa Cathariny Maury. Tym razem jest to publikacja pod tytułem „Profesor Astor”. Głównymi bohaterami tego tomu są Leia Sital oraz Adrian Astor. Kiedy i jak się spotykają? Dlaczego Adrian daje dziewczynie błędny numer telefonu? Czy oboje o sobie zapomną przez dwa lata? Dlaczego mężczyzna nagle pojawia się na ślubie Amary? Dlaczego znienacka zmienia się promotor pracy doktorskiej Lei? Kto będzie nowym promotorem? Czy Leia będzie zadowolona ze zmiany? U kogo panna Sital będzie pracować jako niania? Czy Lucy i Colton ją zaakceptują? Czy trudno będzie im ukryć uczucia przed samymi sobie oraz innymi, którymi się darzą? Czy Lei uda się dotrzeć do Lucy? Czy mężczyzna będzie zazdrosny o przyjaciela Lei? Czy pojawienie się byłej żony Thora, Alice, zburzy spokój, który Sital i Astor zdołali zbudować? Do czego posunie się ta kobieta, by dzieci znienawidziły Leię? Kto doniesie na uczelnię, że Leia i Thor się spotykają? Czy rodzice Sital zaakceptują wybranka córki? Czy dzieci Astora pomogą mu przekonać najbliższych Lei? Czy Leia i Adrian będą razem mimo przeciwności losu?

    Naprawdę nie mogę uwierzyć, że tak szybko udało mi się poznać kolejną książkę Cathariny Maury. Podobnie jak dwie poprzednie publikacje, ta również jest napisana bardzo lekkim i przyjemnym językiem. Naprawdę ciężko mi było się od niej oderwać. Wczoraj po południu, gdy wzięłam ją do rąk, przeczytałam prawie całą, co ogromnie mnie cieszy. Z całego serca polecam każdemu tę publikację, bo naprawdę warto. Macie na to moje słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Arkadia Erin Doom

    Nie mogę uwierzyć, że tak szybko udało mi się przeczytać kolejną cudowną książkę autorstwa Erin Doom pod tytułem „Arkadia”. Już po raz drugi i zarazem ostatni głównymi bohaterami są Mireya oraz Andras. O kim tak naprawdę śni mężczyzna? Czy Zora wzbudzi w Mireyi wątpliwości dotyczące zachowania Andrasa? Czy ochroniarz klubu Milagro wyjawi prawdę o Caroline? Do czego będzie zdolna matka Mireyi, by ponownie nie stać się częścią programu w ośrodku zamkniętym? Czy dziewiętnastolatce uda się przebić przez mur, którym otoczył się Andras? W którym momencie mężczyzna zdobędzie się na wyjawienie Mireyi swojej historii?

Dlaczego Caroline niespodziewanie pojawia się w życiu głównych bohaterów? Czy jej obecność zaburzy spokój zarówno Andrasa, jak i Mireyi? W jakim momencie dziewiętnastolatka dowiaduje się o ponownym usunięciu matki z programu dla osób walczących z uzależnieniami? Do czego próbuje skłonić dziewczynę ojciec Andrasa? Czy zgodzi się ona na tę propozycję? Do czego będzie zdolny mężczyzna, by uratować matkę ukochanej? Co wydarzy się w Magnolia Manor? Czy Andras ponownie straci kogoś ważnego w swoim życiu? Czy mężczyzna odnajdzie swoją Arkadię?

    Z ręką na sercu przyznam, że z każdą kolejną książką Erin Doom, którą przeczytałam przekonuję się, że jest ona cudowną powieściopisarką. Jej publikacje czyta się z zapartym tchem, a czytelnik nigdy nie jest w stanie przewidzieć, co wydarzy się za kilka stron. Książka jest napisana w niezwykle wciągający sposób i jest pełna napięcia, które uwielbiam w literaturze. Poza tym każdy z nas szuka swojej „Arkadii”. Czy ją znajdzie? Tego nikt nie wie, ale każdy stara się ją odszukać. Z całego serca polecam każdemu z Was zapoznanie się z tą pozycją. Naprawdę warto!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995

Piętno Erin Doom

 

   Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać kolejną książkę cudownej autorki, jaką jest Erin Doom. Tym razem jest to publikacja pod tytułem „Piętno”. Głównymi bohaterami są Mireya oraz Andras. Dlaczego dziewczyna wybrała właśnie Filadelfię, by się usamodzielnić? Co to za tajemniczy klub Milagro? Czy uda się jej dostać w nim pracę? Czy Mireya zaprzyjaźni się z kimś w pracy, czy będzie wszystkich odtrącać? Dlaczego znienawidzi Andrasa? Czego świadkiem będzie Mireya? Dlaczego dziewczyna zostawiła matkę w zamkniętym ośrodku? Co takiego wydarzyło się w dzieciństwie Mireyi, że nastolatka jest aż tak zdystansowana do ludzi? Czy dziewczyna wyda swojego współpracownika przed szefową? Dlaczego Andras jest tak nieprzystępny? Jaką tajemnicę mężczyzny odkryje dziewiętnastolatka? Kim jest Olly dla Andrasa? Czy mężczyzna pokaże ludzką twarz? Czy Mireya otworzy się przed Andrasem i wyjawi całą prawdę o swoim dzieciństwie? Dlaczego Olly ciągle wspomina Corę? Kim jest ona dla dziewczynki i Andrasa? Czym okaże się tytułowe piętno dla głównych bohaterów?

    Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać tę cudowną powieść. Książka jest pełna napięcia i tajemnic, które zachęcają czytelnika do dalszego zgłębiania treści. Praktycznie do samego końca nie wiadomo, jak powieść się zakończy. Co prawda publikacja Erin Doom znacząco różni się od „Rzeźbiarza łez”, ale ta również nie zawiodła moich oczekiwań. Z całego serca polecam zapoznać się z tą cudowną historią, bo naprawdę warto. Macie na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995