Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Cathariny Maury pod tytułem „Until You”. Głównymi bohaterami są Aria oraz Grayson. Dlaczego mężczyzna przyjeżdża do swojego przyjaciela, Noah? Jak Gray zareaguje na wieść, że Aria spotyka się z Bradem? Na jakim kłamstwie Aria nakryje chłopaka? Co zrobi Gray, gdy dowie się, jak okrutnym kłamcą był były partner siostry jego przyjaciela? Czy Aria zdecyduje się podjąć pracę w firmie Graya? Jak kobieta zostanie przyjęta w zespole, do którego dołączy? Czy Gray pomoże Arii w trakcie jej nocnych koszmarów? Kim jest tajemnicza Nyks i Ash? Jak Gray zareaguje na to, że Aria spotkała się z Rileyem na lunchu? W którym momencie mężczyzna zrozumie, że kocha Arię? Kiedy Noah dowie się, że jego siostra i przyjaciel są parą? I jaka będzie jego reakcja? Jak Gray pozna prawdę o swoim pochodzeniu? Czy matka przyjmie go z otwartymi ramionami? Czy Ida wygra rozprawę w sądzie? Dlaczego Gray odrzuca pomoc Arii? I wreszcie – czy będą razem pomimo przeciwności losu?
Z ręką na sercu przyznam, że nie mogę uwierzyć, jak szybko przeczytałam tę książkę. Pochłonęłam ponad 400 stron w ciągu jednego dnia, co ostatnio bardzo rzadko mi się zdarza. Publikacja jest napisana bardzo lekkim i przyjemnym językiem, dzięki któremu czytelnik błyskawicznie wciąga się w historię – czego jestem idealnym przykładem. Z całego serca polecam każdemu zapoznanie się z tą cudowną pozycją, bo naprawdę warto!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Luny Velevitki pod tytułem „Po zachodzie słońca”. Głównymi bohaterami powieści są Marcelina Owczarska oraz Brunon Wilk. W jakim momencie życia Linka pojedzie z przyjaciółką Basią do pensjonatu Eden? Dlaczego właśnie Barbara zabiera ją w takie miejsce? Kim tak naprawdę okaże się tajemniczy mężczyzna, który podrywał Owczarską na imprezie? Dlaczego właśnie Brunonowi wpadła w oko Marcela? Czy to właśnie jej złośliwość go oczarowała? Jakie tajemnice skrywa Wilk? Jak bardzo zdziwieni będą bohaterowie, gdy spotkają się w firmie Brunona? Czy Marcelinie uda się bez problemów rozstać z mężem? Kim tak naprawdę jest Dominika dla Brunona? Dlaczego pan Krzysztof stara się poderwać Marcelinę i czy mu się to uda? Dlaczego Brunon jest aż tak zazdrosny o ojca? Czy Marcelina dowie się, kim jest Dominika i co ją łączy z Wilkiem? Jaką tajemnicę skrywa narzeczona Brunona i w jaki sposób wyjdzie na jaw prawda o ojcostwie jej dziecka? Czy rodzice Marceliny będą zawiedzeni zachowaniem Brunona względem ich córki? Czy Linka zdecyduje się na powrót do Rzeszowa na stałe? W którym momencie Brunon zrozumie, że kocha Marcelinę? Do czego będzie zdolny mężczyzna by Marcela mu wybaczyła? I wreszcie – czy Wilk i Owczarska będą razem?
„Po zachodzie słońca” czytało mi się bardzo szybko i z zapartym tchem – pochłonęłam ją w zaledwie dwa dni. Nieczęsto zdarza mi się, by książka wciągnęła mnie aż tak bardzo. Z całego serca polecam każdemu tę lekturę, bo naprawdę warto po nią sięgnąć!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
W końcu udało mi się przeczytać książkę Michała Figurskiego pod tytułem „Najsłodszy. Autobiografia”. Autor tej publikacji choruje na cukrzycę typu 1. Przeszedł udar mózgu, a przede wszystkim przeszczep trzustki oraz nerki.
Sama jestem diabetykiem od 6. roku życia. Właśnie z powodu choroby trafiłam w szkole podstawowej do klasy integracyjnej, co miało mi pomóc w jej zaakceptowaniu. Czy tak się stało? Absolutnie nie! Nauczyłam się ukrywać, że choruję. Do tej pory zdarza mi się rezygnować z wyjęcia glukometru w miejscu publicznym – wolę wrócić do domu i podać większą dawkę insuliny. Czy to dobre zachowanie? Oczywiście, że nie.
Niestety, mimo że cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną, wiedza społeczeństwa na jej temat jest znikoma. Wielokrotnie, gdy podawałam insulinę w parku czy autobusie, słyszałam wyzwiska – brano mnie za narkomankę, która „daje sobie w żyłę” na oczach innych. W moim życiu pojawiły się też inne trudności – po przechorowaniu COVID-u straciłam pamięć. Gdyby nie moi ukochani rodzice, pewnie nigdy by nie wróciła. Z całego serca chcę im podziękować: Mamo, Tato – dziękuję, że w tym trudnym momencie byliście ze mną. Michałowi Figurskiemu również pragnę podziękować za opisanie swojej drogi. Dzięki tej książce inni diabetycy mogą zobaczyć, jak ktoś inny radzi sobie z diagnozą i – co najważniejsze – poczuć, że nie są w tym sami. Z całego serca polecam tę lekturę każdemu, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie wiem, który to już raz sięgnęłam po książkę autorstwa Lucy Maud Montgomery. To chyba moje piąte podejście do powieści pod tytułem „Anne z Redmondu”, w której już po raz trzeci główną bohaterką jest Anne Shirley. Z kim Anne zamieszka w pensjonacie panien Harvey? Czy mieszkanka Avonlea zaprzyjaźni się ze specyficzną studentką Redmondu? Jak z wyjazdem na studia Anne poradzą sobie jej najbliżsi?
Jak panna Shirley zareaguje na oświadczyny Gilberta? Co wydarzy się podczas jednego z powrotów na wakacje do Zielonych Szczytów? Ilu zalotników ma Anne w trakcie studiów? Kim właściwie jest tajemnicza Christine? Czy przyjaciółkom uda się zamieszkać w Ustroniu Patty? Czy przyjaźń z Dianą przetrwa próbę czasu? Czy Anne zrozumie, że kocha Gilberta.
Naprawdę z pięć razy próbowałam przeczytać tę część i za każdym razem mi się nie udawało. Tym razem jednak stało się inaczej – pochłonęłam tę publikację w ciągu zaledwie trzech dni i bardzo się cieszę, że w końcu dopięłam swego! Przyznam szczerze, że nie czytałam pierwszej wersji tłumaczenia losów Ani, ponieważ odnosiłam wrażenie, że jej treść jest dość toporna, przez co po prostu nie mogłam przez nią przebrnąć.
Gdy tylko dowiedziałam się o nowym przekładzie, wiedziałam, że muszę zapoznać się z historią Anne Shirley właśnie w tym tłumaczeniu. Wracając jednak do meritum: z całego serca polecam Wam tę cudowną książkę, bo naprawdę warto po nią sięgnąć.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Dosłownie przed chwilą skończyłam czytać kolejną książkę autorstwa Anny Wolf pod tytułem „Cole West”. Tym razem głównymi bohaterami są Misha Grishbrok oraz Cole West. W jaki sposób postacie pierwszoplanowe się poznają? Dlaczego Misha ucieka z miejsca pracy? Czego była świadkiem dziewczyna? Kto próbuje zastraszyć Grishbrok? Dlaczego Cole chce ją chronić? Jaką tajemnicę skrywa matka Mishy? Dlaczego Duży John namawia Cole’a do nielegalnej walki? Kim jest tajemniczy Pietrow? Kto stoi za porwaniem Grishbrok? Dlaczego ciotka Westa jest aż tak negatywnie nastawiona do dziewczyny? Jak długo zajmie Cole’owi zrozumienie swoich uczuć do Mishy? Kto tak naprawdę gra przeciwko rodzinie Westa? Czy Cole i Parker mają rację co do tajemniczego Asha Harda? Czy Corina dowie się prawdy? Kim tak naprawdę jest Hard? Kto pierwszy wyzna miłość – Misha czy Cole?
Naprawdę nie mogę uwierzyć, że ta książka tak się kończy. Tak się nie robi! Chociaż wiadomo każda publikacja kończy się happy endem. Jednakże mam wiele pytań co dzieje się dalej. I na chwilę obecną nie mogę znaleźć odpowiedzi na te moje pytania. Ale zmieniając temat: publikacja jest napisana bardzo lekkim i przyjemnym językiem. Bardzo mi się to podoba, bo uwielbiam książki, których treść pochłania się w szybkim tempie. Z całego serca polecam Wam zapoznać się z tą cudowną pozycją, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać kolejną już książkę autorstwa Anny Wolf. Tym razem jest to publikacja pod tytułem „Parker Rain”. Głównymi bohaterami powieści są Corina Winchester oraz tytułowy Parker Rain. Dlaczego mężczyzna jest wyrzutkiem w mieście? Co wydarzy się w dniu ślubu Coriny? Kim jest Duży John? Dlaczego dziewczyna postanawia wyjechać z Nowego Jorku? Kim okaże się jej nowy sąsiad? Czym tak naprawdę zajmuje się Corina? Kto wrobił Parkera w pobicie ze skutkiem śmiertelnym partnera jego siostry? Jak okropnym człowiekiem okaże się były narzeczony Coriny – Harry? Jak długo zajmie Parkerowi zrozumienie, że kocha Corinę i czy ona odwzajemni to uczucie? Dlaczego brat Parkera, Charlie, próbuje zmusić go do wzięcia udziału w nielegalnej walce? Kim okaże się mężczyzna wynajęty przez Harry'ego? Co stanie się z byłym narzeczonym chrześnicy Dużego Johnego? Czy Corina i Parker ostatecznie będą razem?
Żałuję, że ta cudowna historia dopiero teraz trafiła w moje ręce, bo czytało mi się ją błyskawicznie. Nie liczę oczywiście samego początku, bo początkowo lektura szła mi „jak krew z nosa”, ale po około sześćdziesięciu stronach po prostu przez nią płynęłam. Zresztą nie jest to moja pierwsza książka Anny Wolf i po raz kolejny się nie zawiodłam. Z całego serca polecam tę publikację każdemu – naprawdę warto ją przeczytać. Macie na to moje słowo!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
W końcu udało mi się przeczytać książkę autorstwa Marcina Adamca pod tytułem „Odnaleziony ksiądz”. Publikacja ta jest drugą częścią książki „Zniknięty ksiądz”.
Z ręką na sercu – pierwszą część czytało mi się lepiej i po prostu szybciej. Tę publikację, mam wrażenie, czytałam wieki. Chociaż sam proces rezygnacji z kapłaństwa jest ciekawy, to styl pisania był bardzo męczący. Czy polecam? Zdecydowanie nie! Książkę czyta się naprawdę mozolnie. W pewnym momencie chciałam ją nawet odłożyć, ale do końca zabrakło mi tylko 50 stron, więc zmusiłam się, by dobrnąć do finału. Szkoda mi było po prostu czasu, który zdążyłam już jej poświęcić.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
W końcu udało mi się przeczytać książkę Marcina Adamca pod tytułem „Zniknięty ksiądz. Moja historia”. Od dłuższego czasu chciałam zapoznać się z tą publikacją. My, jako osoby świeckie, często nie mamy pojęcia, jak naprawdę wygląda życie duchownego. Nie oszukujmy się – do seminarium idą młodzi mężczyźni zaraz po maturze, którzy do samego końca nie wiedzą, jak będzie wyglądać ich codzienność po święceniach. Istnieje ogromna różnica między życiem w seminarium a pracą na parafii i nie trzeba być księdzem, by to dostrzec.
Księża to także ludzie, których dotykają problemy życia codziennego. Oni również zmagają się z uzależnieniami od narkotyków, alkoholu czy hazardu, a także z trudnościami natury psychicznej. Co najistotniejsze, wśród kapłanów zdarzają się pedofile – i coraz więcej osób skrzywdzonych mówi o tym głośno. Książka Marcina Adamca pokazuje, jak traktowani są duchowni, gdy decydują się odejść ze stanu kapłańskiego, co samo w sobie jest niezwykle ciekawym procesem. Autor porusza także temat prawa księży do miłości – i nieważne, czy obiektem uczuć jest kobieta, czy mężczyzna. Jak wspominałam wcześniej, do seminarium trafiają bardzo młodzi ludzie, często nieświadomi własnych potrzeb. Zgodnie z tytułem, publikacja obrazuje sytuacje, w których księża znikają z dnia na dzień, bez żadnego ostrzeżenia. Z całego serca polecam każdemu lekturę tej książki, bo naprawdę warto. Daję na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Moi Drodzy Czytelnicy,
Z okazji Wielkanocy życzę Wam chwil tak kojących i głębokich, jak finał ulubionej powieści. Niech ten czas będzie okazją do odłożenia na bok codziennych trosk i zanurzenia się w lekturach, na które zawsze brakowało czasu.
Życzę Wam wiosennego słońca, które idealnie oświetla strony książki, oraz spokoju, który pozwala usłyszeć własne myśli. Niech każda chwila przy wielkanocnym stole będzie równie wartościowa, co najlepsza literatura.
Życzy,
Czytająca Książki 1995
