Nie mogę uwierzyć, jak szybko udało mi się przeczytać książkę Sylwii Kubik pod tytułem „Córka księdza”. Głównymi bohaterkami są Zofia oraz Matylda. Dlaczego młoda Zofia trafia do pracy w PGR-ze? Czy dziewczyna odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Dlaczego brygadzista Andrzej nagle zainteresował się Zosią? Do czego zmusza dziewczynę matka? Kim jest tajemniczy Krzysztof? Czy jednorazowe zbliżenie będzie brzemienne w skutkach? Jak zareaguje Krzysztof na wiadomość o ciąży Zosi? Do czego dopuści się mężczyzna, by umyć ręce od odpowiedzialności? Czy Andrzej zgodzi się na propozycję Krzysztofa? Dlaczego córka Zofii trafia do sierocińca? Jak ciężkie jest życie Matyldy w katolickim domu dziecka? Kto na nią łoży? Czy dziewczyna wybaczy matce? Jak Matylda zareaguje na wiadomość o tym, kto jest jej ojcem?
Z ręką na sercu muszę przyznać, że tę powieść czytałam z zapartym tchem i nie mogłam się od niej oderwać. Choć miałam świadomość, że część tej historii to fikcja, nie oszukujmy się – księża mają dzieci. Szacuje się, że około 12% - 15% polskich duchownych ma potomstwo. Co najbardziej bulwersujące, że bardzo często się do nich nie przyznają. Ale wracając do samej książki – z całego serca polecam każdemu się z nią zapoznać, bo naprawdę warto. Daję na to moje solenne słowo!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz