Nie mogę uwierzyć, że udało mi się przeczytać cudowną książkę autorstwa Luny Velevitki pod tytułem „Po zachodzie słońca”. Głównymi bohaterami powieści są Marcelina Owczarska oraz Brunon Wilk. W jakim momencie życia Linka pojedzie z przyjaciółką Basią do pensjonatu Eden? Dlaczego właśnie Barbara zabiera ją w takie miejsce? Kim tak naprawdę okaże się tajemniczy mężczyzna, który podrywał Owczarską na imprezie? Dlaczego właśnie Brunonowi wpadła w oko Marcela? Czy to właśnie jej złośliwość go oczarowała? Jakie tajemnice skrywa Wilk? Jak bardzo zdziwieni będą bohaterowie, gdy spotkają się w firmie Brunona? Czy Marcelinie uda się bez problemów rozstać z mężem? Kim tak naprawdę jest Dominika dla Brunona? Dlaczego pan Krzysztof stara się poderwać Marcelinę i czy mu się to uda? Dlaczego Brunon jest aż tak zazdrosny o ojca? Czy Marcelina dowie się, kim jest Dominika i co ją łączy z Wilkiem? Jaką tajemnicę skrywa narzeczona Brunona i w jaki sposób wyjdzie na jaw prawda o ojcostwie jej dziecka? Czy rodzice Marceliny będą zawiedzeni zachowaniem Brunona względem ich córki? Czy Linka zdecyduje się na powrót do Rzeszowa na stałe? W którym momencie Brunon zrozumie, że kocha Marcelinę? Do czego będzie zdolny mężczyzna by Marcela mu wybaczyła? I wreszcie – czy Wilk i Owczarska będą razem?
„Po zachodzie słońca” czytało mi się bardzo szybko i z zapartym tchem – pochłonęłam ją w zaledwie dwa dni. Nieczęsto zdarza mi się, by książka wciągnęła mnie aż tak bardzo. Z całego serca polecam każdemu tę lekturę, bo naprawdę warto po nią sięgnąć!
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz