Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam już kolejną książkę autorstwa Ady Tulińskiej. A jest to publikacja pod tytułem „Spełnione życzenie”. Główną bohaterką tej książki jest Kaja. Czy młoda kobieta znajdzie pracę? Dlaczego przyszły pracodawca chce wymóc na Kai bardzo nietypową obietnicę? Co ma związek z tym syn zatrudniającego? Czy Kaja porozumie się z panią Jadwigą? Dlaczego Daniel będzie aż tak niemiły dla opiekunki babci? Czy młody Czarnecki zrozumie swoje uczucia? Czy Daniel postawi się swojemu ojcu i wybierze dziewczynę, którą kocha? Czy Kaja odnajdzie swoich rodziców? Kto wstawi się za główną bohaterką u pana Czarneckiego? Czy Daniel przekona Kaję do siebie? Czy młoda kobieta zrozumie swoje uczucia, którymi darzy młodego Czarneckiego? Czy Kaja i Daniel będą razem?
Nie mogę uwierzyć, że w tak szybkim tempie przeczytałam tę publikację. Co prawda na samym początku nie zaciekawiła mnie aż tak bardzo swoją treścią. Ale to się zmieniło. Nawet nie wiem, w którym momencie to się stało. Po prostu w pewnym momencie nie mogłam się od niej oderwać. Pochłonęłam ją bardzo szybko, szczególnie dzisiejszego wieczora. Ale wracając do meritum. Z całego serca polecam Wam zapoznać się z cudowną publikacją autorstwa Ady Tulińskiej. Bo naprawdę warto. Macie na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
W ostatnim czasie przeczytałam książkę Weroniki Anny Marczak pod tytułem „Sekret rodziny Monet”. Po raz drugi poznajemy historię Lindsay, córki Vincenta Moneta. Na czym polega tajemniczy Chrzest Męstwa? W jaki sposób Lindsay i Aria dostaną się na to wydarzenie, które wujowie zorganizowali dla Michiego? Do czego doprowadzi zabawa Graysona, Angela i Gabriela? Czy Camden uratuje rodzinną atmosferę? Do czego dopuści się Lindsay, by udowodnić, że jest najlepsza? Czy Vincent zrozumie swoje błędy wychowawcze? Jaką tajemnicę rodzinną odkryje Lindsay? Kim jest tajemniczy Elias? Jaki związek ma z tym wszystkim stary dziecięcy rysunek?
Wiem, mówiłam, że nie sięgnę więcej po książkę Weroniki Marczak z serii „Serce rodziny Monet”, ale stało się inaczej. Przeczytałam ją. Na początku miałam wrażenie, że czytam opowiadanie bardzo słabej jakości i myślałam, że przerwę lekturę. Ostatecznie jednak postanowiłam ją skończyć. Mam wrażenie, że ta seria nie jest dla mnie. Czegoś jej brakuje – tych emocji, dzięki którym pokochałam pierwszą serię o Rodzinie Monet. Książka wydaje mi się bardzo infantylna. Jedno wiem na pewno: nie polecam jej nikomu. Żałuję każdej minuty poświęconej tej książce. Ale jak znam siebie i życie, jeśli autorka wyda kolejną publikację z tej serii, to i tak ją przeczytam.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
W zastraszającym tempie przeczytałam kolejną publikację autorstwa K. N. Haner z serii „Niebezpieczni mężczyźni”. Jest to książka pod tytułem „Zła miłość”, w której po raz ostatni głównymi bohaterami są Blaire oraz Phix. Czy kobieta jest zadowolona z ponownego małżeństwa ukochanego? Tym bardziej, że drugą wybranką jest Sophia – córka Mansona? Jak bardzo kobiety będą się nienawidzić? Kogo zobaczy Blaire w trakcie kontroli kontenerów? Czy uda się odbić Liama? Kto tak naprawdę jest po stronie Blaire, a kto po stronie Mansona? Czy kobieta powinna ufać własnemu mężowi? Do czego będzie zdolny Phix, by uratować swoją ukochaną? Kto wybawi Blaire z najgorszego firmowego bagna? Czy Sophia pogodzi się z faktem, że jest tą drugą żoną? Co wmówi Phix, ratując Blaire? Kiedy główna bohaterka dowie się prawdy i jak na nią zareaguje? Czy Blaire wybaczy Phixowi? I czy będą w końcu szczęśliwi?
Książka „Zła miłość” jest najlepszą z całej serii „Niebezpieczni mężczyźni”. Przeczytałam ją w przeciągu niecałych dwudziestu czterech godzin. Nie mogłam się od niej oderwać. Praktycznie od sześćdziesiątej kartki czytałam bez chwili przerwy. Naprawdę nie mogłam przestać zapoznawać się z jej treścią. I właśnie tego brakowało mi w poprzednim tomie – tego cudownego ognia, który nie pozwala odłożyć książki. Ale wracając do meritum: z całego serca polecam Wam zapoznać się z tą publikacją autorstwa K. N. Haner, bo naprawdę warto. Macie na to moje słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam kolejną książkę autorstwa K. N. Haner z serii „Niebezpieczni mężczyźni”. A jest to trzeci tom pod tytułem „Zła chwila”. Głównymi bohaterami są ponownie Blaire i Phix. Czy wiadomo, kto zabił Davida? Dlaczego Blaire podejrzewa o to własnego męża? Dlaczego Philipp ciągle pojawia się i znika? Czy zachowanie męża rani Blaire? Do czego posunie się Liam względem Blaire? Czy to zachowanie obudzi demony w głównej bohaterce? Jakie przeciwności losu stawi przed małżeństwem Manson? Co w związku z tym ma jego córka Sophia? Czy Blaire wyzna miłość Phixowi? Czy Phix uwierzy w wyjaśnienia ukochanej? Czy Blaire i Philipp będą w końcu szczęśliwi?
Z przykrością muszę stwierdzić, że ta publikacja K. N. Haner najmniej mi się podobała. W szczególności sam początek. Tak naprawdę na początku publikacji brakowało mi tego ognia, tego gdzie coś się działo. Nie mogłam się wciągnąć i nie ciekawiło mnie aż tak bardzo, co rozgrywa się w treści powieści. Ale zmieniło się to mniej więcej w połowie książki, kiedy zapoznałam się z fabułą i praktycznie ją pochłonęłam. Dlatego drugą część powieści przeczytałam bardzo szybko. Czy ją polecam? Raczej tak. Ale do tej publikacji trzeba mieć dużo cierpliwości.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam kolejną już książkę autorstwa K. N. Haner. Tym razem jest to publikacja pod tytułem „Zły czas”. Już po raz drugi główną bohaterką jest Blaire. Czego dowie się kobieta po powrocie ze szpitala? Dlaczego z tym wszystkim powiązany jest jej ojciec? Kim jest tajemniczy Philipp Xavier Lacroix? Dlaczego dawny ochroniarz – David – się nie kontaktuje? Czy decyzja Liama o sprowadzeniu Svety do firmy była dobrze przemyślana? Kto jest winny masakrze w klubie? Kto zlecił zabójstwo ojca Blaire? Czy małżeństwo głównej bohaterki i Phixa będzie udane? Jaką tajemnicę odkryje Blaire o swoim mężu? Co z tym wszystkim ma wspólnego dawny oprawca Blaire – Manson? Do czego będzie zdolny Phix, by uratować ukochaną? Czy Blaire zostanie Królową Koki?
Z książki na książkę K. N. Haner uwielbiam ją coraz bardziej. Sam jej styl pisania jest cudowny. Jest bardzo lekki, wprost nie można się oderwać od czytania. Naprawdę większość książki przeczytałam w ciągu jednego dnia, co mnie bardzo cieszy. Nie każda historia opowiedziana w książkach potrafi mnie aż tak oczarować, jak ta. Z całego serca polecam Wam zapoznać się z tą cudowną powieścią autorstwa K. N. Haner, bo naprawdę warto. Macie na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam kolejną książkę autorstwa K. N. Haner. Tym razem jest to publikacja pod tytułem „Złe miejsce”. Główną bohaterką jest Blaire. Czym zajmuje się ojciec kobiety? I do czego wykorzystuje swoją jedyną córkę? Co wydarzyło się w drodze na przyjęcie? Kim jest Phix? Czym się zajmuje? Dlaczego Blaire została porwana? Jaką tajemnicę skrywa główna bohaterka? Czy kobieta rozpozna tajemniczego Davida? Do czego będzie zdolny ochroniarz? Jak bardzo ważna będzie Blaire dla Phixa? Czy Phix odkryje spisek swojego mentora? Co z tym wszystkim ma wspólnego ojciec głównej bohaterki? Czy Blaire zrozumie swoje własne uczucia? Czy będzie szczęśliwa?
Kiedy zaczynałam czytać kolejną książkę autorstwa K. N. Haner, nie spodziewałam się, że skończę ją tak szybko. Chociaż mogłam to przewidzieć, bo każdą publikację tej autorki czytałam w zastraszającym tempie. Tak stało się i tym razem. Pochłonęłam książkę tak naprawdę w jeden dzień, co w ostatnim czasie zdarza mi się bardzo rzadko. Naprawdę. Poza tym autorka, jak zwykle, pisze bardzo lekkim i przyjemnym językiem, który powoduje, że ciężko jest się oderwać od czytania. I ja jestem tego idealnym przykładem. Ale wracając do sedna sprawy – z całego serca polecam każdemu zapoznać się z tą cudowną książką, bo naprawdę warto.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Nie spodziewałam się, że tak szybko przeczytam tą cudowną powieść. Przyznam się szczerze, że momentami chciałam przerwać jej czytanie, ale były też chwile, że nie mogłam przerwać zapoznawania się z jej treścią. I powiem z ręką na sercu, że sama zastanawiam się, kim tak naprawdę jest tytułowy „Rzeźbiarz łez”. I ta niepewność wciąż jest we mnie. Bo tak naprawdę każdy może nim być. I my nie będziemy się spodziewać kim on jest. Ale wracając do meritum. Z całego serducha polecam każdemu zapoznać się z tą cudowną książką. Bo naprawdę warto. Macie na to moje słowo.
Czytająca Książki 1995
