W końcu miałam okazję zapoznać się z cudowną książką autorstwa Jolanty Kwaśniewskiej w rozmowie z Emilią Padoł pod tytułem „Pierwsza dama”.
Każdy z nas, Polaków wie kim jest Pani Jolanta Kwaśniewska. I w momencie, w którym dowiedziałam się, że zostaje wydana jej autobiografia to wiedziałam, że muszę ją przeczytać. I tak się stało. Muszę przyznać, że nadal uważam, że właśnie Pani Jolanta Kwaśniewska była, jest i będzie najlepszą Pierwszą Damą naszego kraju. Bo nie oszukujmy się Pani Agata Kornhauser-Duda nie angażowała się w trakcie panowania jej męża Protesty Kobiet. Ona wolała milczeć, kiedy podejmowane były ważne decyzje dotyczące aborcji. I generalnie praw kobiet. To właśnie Pani Jolanta jak była Pierwszą Damą, organizowała różne konferencje dotyczące kobiet. I naprawdę była pani prezydentowa starała się być obecna w ważnych wydarzeniach w naszym kraju. Z całego serca polecam każdemu z Was zapoznać się z tą cudowną publikacją, bo naprawdę warto. Ja osobiście jestem za młoda by pamiętać, jak Pani Jolanta była Pierwszą Damą, ale nie było lepszej od niej. I to właśnie Pani Kwaśniewska była pionierką pokazania nas ludzi z niepełnosprawnością, że jesteśmy ludźmi godnymi i warto nam pomagać.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Ponownie wracam do Was z książką autorstwa Aleksandry Negrońskiej pod tytułem „True Friends 2”. Już po raz czwarty głównymi bohaterami jest paczka przyjaciół: Kendall, Nellson, Zane, Harry, Jane, Eva, Logan, Nicolas, Summer oraz Florence. Jak krąg znajomych zareaguje na wieść o ciąży Kendall i Zane? Jakie nieporozumienia wypłyną z racji niedoświadczenia Nellsona w wychowywaniu dzieci? Do czego dopuści się Harry i Eva? Czy Summer i Nicolas się pogodzą? Czy Florence znajdzie swoją drugą połówkę? Co zaproponuje Kendall agencja reklamowa? Co wydarzy się w Vegas? Do czego dopuści się nowy pracownik studia tatuażu – Shane? Czy Zane poradzi sobie po wydarzeniach w Las Vegas? Czy Kendall straci wiarę w uczciwość narzeczonego w sprawie narkotyków? Czy paczka przyjaciół będzie szczęśliwa?
Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam kolejną książkę autorstwa Aleksandry Negrońskiej. Co prawda nie zapoznałam się z jej treścią w takim tempie jak jej poprzedniczkę, ale czytało mi się ją równie dobrze i przyjemnie. I pewnie gdyby nie zmiany w planach na weekend pochłonęłabym ją wcześniej. Jednakże książka porusza też ważny temat, a chodzi mi o zażywanie narkotyków. Dawniej i teraz są obecne w naszym życiu. Ale nikt tak naprawdę nie wie z czym wiąże się obcowanie z osobą, która jest uzależniona. I ciężko jest patrzeć jak osoba, którą się kocha zrobi wszystko by zdobyć substancje, bez których nie wyobraża sobie życia. Ale wracając do meritum. Z całego serca polecam zapoznać się z tą cudowną książką. Bo naprawdę warto.
Pozdrawiam, Czytająca Książki 1995
Nie mogę uwierzyć, że mija dzisiaj już siódmy rok od momentu założenia tego bloga. Mam wrażenie, że to było dosłownie kilka miesięcy temu. I muszę się przyznać, że w moim osobistym życiu przez te 7 lat działo się różnie. Były momenty szczęśliwe jak i złe. Ale najbardziej cieszę się, że mogłam uczestniczyć już w trzech edycjach Narodowego Czytania. Nie spodziewałam się, że te wydarzenia wywrą na mnie aż tak wielkie odczucia. Bo wcześniej bym się na to nie zdecydowała, by czytać na głos w towarzystwie całkowicie obcych ludzi.
Od momentu założenia tego bloga zaczęłam marzyć o własnym logo. I to się stało. W przeciągu dwóch minionych lat stworzyłam je. Sama osobiście. I trzeba przyznać, że człowiek ma satysfakcje, że zrobił coś własnoręcznie. Mam nadzieję, że takich rocznic będzie więcej. Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995.
W tym tygodniu przeczytałam cudowną książkę autorstwa Aleksandry Negrońskiej pod tytułem „True Friends”. Już po raz trzeci głównymi bohaterami są: Kendall Walker, Nellson Howard oraz Zane Ross. Dlaczego Howard spotyka się Ronnie? Jaką tajemnicę odkryje Kendall? Co związku z tym ma jej przyrodni brat? Kim jest Willy? Czy relacja Kendall i Zane jest zgodna? Dlaczego Ross nie chce podzielić się swoimi problemami z dziewczyną? Z jakiego powodu Zane jest zazdrosny o Harrego? Dlaczego Harry wraca do Londynu? Czy kariera Kendall przebiega bezproblemowo? Dlaczego w życiu Nellsona ponownie pojawi się Jenny? Dlaczego Howard zerwie z Veronicą? Jaka wiadomość zaskoczy Kendall i Zane? Czy bohaterowie są szczęśliwi?
Nie spodziewałam się, że tak szybko powrócę do tej książki w tym roku. Bo próbowałam ją przeczytać już dwa razy. I za każdym razem mi się nie udawało. Ale jak to się mówi do trzech razy sztuka. I tym razem się udało. I bardzo cieszę się, że teraz ją przeczytałam. Bo zapoznałam się z jej treścią w bardzo szybko. Bo w przeciągu trzech dni. Ale wracając do meritum. Z całego serca polecam każdemu zapoznać się z tą publikacją. Bo naprawdę warto. I nie będziecie żałować żadnej minuty, którą poświęcicie tej książce. Macie na to moje solenne słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
W końcu udało mi się przeczytać książkę Tulii Topy pod tytułem „Jak rozbiłam szkło. Moje dostanie wśród Świadków Jehowy”. Autorka urodziła się w rodzinie Świadków Jehowy. Kupując tą książkę wiedziałam, że wychowywanie dzieci w tej sekcie różni się od wychowania reszty dzieci na świecie. Ale nie spodziewałam się, że aż tak. Ciągłe nakazy, zakazy. A co najważniejsze ciągła kontrola. Z kim się spotykacie, co robicie i co najgorsze co myślicie. Wśród świadków kontroluje się wszystko. I to dosłownie. Nastolatkowe i osoby dorosłe wstydzą się co dzieje się z ich ciałem. Nie mówiąc już o stosunkach intymnych.
Pytanie pada wśród osób, które mnie znają: dlaczego Weronika zainteresowałaś się tą właśnie książką? Bo gdy pracowałam w przychodni, jedna z moich współpracownic próbowała indoktrynować mnie do świadków Jehowy. Ale od razu jej zachęty do zajrzenia na WWW.jw.org zniechęciły moją osobę i powiedziałam jej, że nie życzę sobie takich rozmów. I byłam ciekawa jak wygląda życie od drugiej strony. I muszę przyznać, że jestem przerażona tym co dzieje się w tej sekcie. Chociaż wiadomo, księża nie są święci też dopuszczają się molestowania dzieci i są przenoszeni z parafii do parafii i nie ponoszą konsekwencji swoich działań.
Ale u świadków Jehowy dochodzi do przesłuchań pokrzywdzonych w obecności oprawców. Co jest niedopuszczalne. A co najlepsze osoby pokrzywdzone muszą mieć o zgrozo dwóch świadków tego co się wydarzyło. I bardzo często jest słowo przeciwko słowu. Z całego serca polecam każdemu zapoznać się z tą książką. Bo naprawdę warto. Macie na to moje słowo.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
Po ponad dwóch latach sięgnęłam po książkę autorstwa księcia Harrego pod tytułem „Ten drugi”. Muszę się przyznać, że bardzo ciężko było mi się zapoznać z treścią tej publikacji. Co wiąże się z faktem, że nie dobrnęłam nawet do połowy książki.
Ma się wrażenie, że tą autobiografia częściowo jest napisana przez kogoś innego niż właśnie książę Harry. Tym bardziej, że autor mówi, że większość wspomnień z księżną Dianą nie pamięta.
Ale jest pewny, że jego matka nazywała go Zapasowym. Ile trzeba mieć w sobie nienawiści do najbliższych by być tego pewnym. Owszem do momentu narodzin dzieci księcia Williama był trzecią osobą w sukcesji do tronu w Wielkiej Brytanii, ale naprawdę nie sądzę by tak było. Bo, która rodzicielka nazwała by swoje dziecko – zapasowym. Wracając do meritum. Książka jest bardzo toporna w czytaniu. W treści autobiografii nie było nic co by zaciekawiło czytelnika by się z nią zapoznał.
Zresztą cały czas podczas zapoznania się z książką miałam wrażenie, że większość faktów jest strasznie ubarwiona i częściowo niezgodna z rzeczywistością. Czy polecam zapoznać się z tą książką? Odpowiedź jest jedna i słuszna. Nie. Na pewno nie. Chyba, że ktoś jest naprawdę cierpliwy.
Pozdrawiam,
Czytająca Książki 1995
